Dagtripje Montserrat

Na een paar luie zondagen werd t tijd dat we weer eens wat gingen doen met ons leven, daarom zijn we vandaag naar Montserrat geweest; een bergketen net buiten Barcelona (uurtje met de trein).

Ondanks dat het in de bergen wat frisser was hadden we volop zon. Op de berg zit onder andere een klooster op ongeveer 700 meter dat we konden bereiken met een treintje. Vanaf daar hebben we een wandeling naar een van de toppen gemaakt (hallo spierpijn) op ongeveer 1050 meter hoogte.

De berg zelf ziet er een beetje apart uit met van die ronde toppen, maar dit is niet de (enige) reden waarom hier veel mensen op af komen. Het stikt er van de kapelletjes, beeldjes en andere afbeeldingen van geloof-gerelateerde figuren. (Lang geleden heeft iemand er, in een van de grotten, een beeld van de heilige maagd Maria gezien. Dat er nu een beeld staat van Maria die ze ook wel "De Bruine" noemen maakt t voor mij niet geloofwaardiger...)

Ik vond de uitzichten vooral erg mooi en het type berg heb ik nog nooit eerder gezien. Echt een aanrader!

Mes que un club...

Het is al weer een tijdje geleden sinds ik voor het laatst een bericht heb geplaatst. Niet dat er in de tussentijd niet noemenswaardige dingen gebeurd zijn: 1 jarig jubileum van ons verblijf hier in Barcelona, 6 jarig jubileum van Laurens en ik, etentjes etc.

Maar ik wil in dit stukje even terugkomen op iets wat we in september gedaan hebben: kijken naar een wedstrijd van FC Barcelona... maar dan in t echt!

Samen met de schoonfamilie gingen we dinsdag 13 september naar de Champions League wedstrijd FC Barcelona - AC Milan. Ruim voor de wedstrijd verzamelden zich horden fans in de vele kroegen en eettentjes in de buurt van het stadion om vast een biertje te drinken en wat tapas te eten. Een gemoedelijke sfeer en veel fans zijn gekleed in de bekende clubkleuren.
De grootte van het stadion (Camp Nou) draagt ook bij aan het kippenvel gevoel: het is het grootste stadion van Europa met een capaciteit van 118.000 zitplaatsen.

De club kent een lange geschiedenis die het heeft gevormd tot wat het nu is. FC Barcelona is meer dan een club, omdat fans het zagen/zien als een soort protest tegen de onderdrukking van Franco. Het heeft ook een eigen democratie: houders van een seizoenkaart (deze leden heten "socios") beslissen mee in wat er gebeurd in de club en de FC Barcelona zelf onderhoud een sterke band met de werkende klasse. Wat de fans willen is belangrijker dan wat het team wil en ik denk ook dat dit de reden is waarom er zich vrij weinig hooliganisme heeft voorgedaan: FC Barcelona is meer dan alleen een overwinning behalen op de korte termijn, iedereen bezit een stukje van de club en dit wordt generatie op generatie doorgegeven.

En het succesverhaal van Barcelona is trouwens ook te danken aan Nederlandse invloeden; Johan Cruijff, Johan Neeskens, Rinus Michels (nee niet die zanger), Frank Rijkaard en Louis van Gaal hebben sinds beginjaren '70 het team geleid. Vele landstitels en tournooien zijn binnengehaald.

Hoewel wij het tijdens de wedstrijd moesten doen met een gelijkspel (2-2) moet ik wel toegeven dat het erg leuk is om fan te zijn van zo'n club...

Olé!

Ik had nog een vakantie tegoed en daarom zijn we vorige week op vakantie geweest naar t zuiden van Spanje. We hebben ons supergoed vermaakt, zelfs zo goed dat ik maandag (vandaag) nog nodig had om bij te komen. Morgen weer aan t werk...

We zijn begonnen in Granada waar we het bekende Alhambra fort hebben bezocht; erg indrukwekkend, ik wist niet dat Marokkanen dit konden (überhaupt). Vanuit Granada zijn we vertrokken met een huurauto naar de Sierra Nevada (betekent letterlijk "besneeuwde bergketen") waar we hebben overnacht in een hotel op 1500 meter hoogte (plaatsje Capileira). We hadden er een prachtig uitzicht en t hotel was echt top (alles zat erop en eraan).

Vanaf hier zijn we verder richting het zuiden gereden, langs de kust hebben we een stop gemaakt bij Nerja waar grotten te bekijken waren (bedankt voor de tip Trudy!). Ook was er nog een oud aquaduct. Daarna hebben we een hotel in Malaga gepakt. Ook hier was het goed vertoeven met een zwembad op t dak van t hotel :-) Ook in Malaga hebben we een fort bezocht: Alcázaba (wat een klim!) en rondgelopen in het oude centrum en op het strand.
Vanuit Malaga zijn we richting Marbella gereden, na een lunch op t strand tuften we nog even door naar t plaatsje Ronda voor ons volgende hotel. Deze plek was een tip van Cristina; het ligt naast een klif met een erg hoge Moorse brug (daar heb je ze weer). Ook de stierenvechtarena was een bezoekje waard: de stijl ervan is uniek in Spanje.
De dag erna reden we naar onze laatste halte: Sevilla. Hier hebben we de typisch toeristische dingen gedaan zoals o.a. een bezoek aan de kathedraal, maar we hebben ook wat tips van Cristina gevolgd om ons ook eens tussen de "locals" te kunnen bevinden.

Gooi hier een sausje van veel tapas, bier, clara's, wijntjes, terrasjes, zon en een paar katertjes tegenaan, en je hebt de perfecte vakantie!

(zie ook rechts boven voor de link naar t fotoalbum van de vakantie)

Festa Major de Gràcia

Vandaag is de laatste dag van "Festa Major de Gràcia" (Catalaans voor "het grooste feest van Gracia"). De week zat bolvol gezelligheid en muziek waarbij er op elk moment van de dag wel iets te doen was (600 activiteiten!), maar ik ben aan de andere kant wel blij dat morgen voorbij is. In tegenstelling tot de meeste Spanjaarden heb ik geen vakantie en wil wel mijn slaap pakken.(toch even lekker oud-Hollands zeiken)

Waar de meeste mensen voor naar Gràcia komen zijn de versierde straten; elke jaar worden 19 straten en pleinen versierd door de bewoners/families die er wonen. Het is een beetje te vergelijken met een carnavalsoptocht in Nederland: maanden van tevoren begint men met de voorbereiding, er wordt een thema gekozen, er wordt geknutsled/gebouwd, er wordt gezopen en gegeten en als je de mooste versiering hebt gemaakt dan win je de eerste prijs. De activiteiten die plaatsvinden zijn heel divers: van een taartenbak-wedstrijd tot "Correfocs" en van live bands tot een Bollywood-dans workshop.

Laurens komt zo terug van zijn 4-daagse avontuur paragliding, dan gaan we nog even een beetje rondlopen in de wijk en een biertje drinken. In zijn afwezigheid ben ik vrijdag na werk naar Lloret de Mar gegaan: de oom en tante van Cristina hebben er een huis in de heuvels (met zwembad!) daar heb ik op zaterdag lekker aan en in t zwembad gezeten. De hele familie kwam er zaterdagochtend naar toe om ook verkoeling te zoeken; wederom heb ik genoten van de Spaanse gastvrijheid en heb ook nog mijn Spaans kunnen oefenen!

(oh ja, heb vrijdagavond ook nog een rondeleiding gekregen van Cristina en haar nicht in t nachtleven van Lloret, wat een gekkenhuis met al die zuipende kids van 15 en 16 jaar! Ben blij dat ik dat deel van mijn opvoeding heb overgeslagen :-) )

Vakantie!!

T werd tijd dat we ons nieuwe land wat beter leerden kennen en dus zijn we vorige week een weekje op vakantie geweest in het noorden van Spanje. Met een huurauto hebben we verschillende steden en gebieden verkend, hier een samenvatting...

Zondag zijn we richting Zaragoza vertrokken, met een paar omwegen zijn we daar halverwege een zonovergoten middag aangekomen. (zie foto). Naast een prachtig groot plein hebben we ook een kasteel bezocht (zie voor meer foto's het linkje rechts bovenin).

Maandag zijn we naar Pamplona gegaan, het oude centrum en de bekende arena van het stierenrennen stonden op t programma.

Op dinsdag gingen we naar San Sebastian, hier was het wat frisser en er stond een stevig windje. Dit mocht de pret niet drukken: de stad ligt aan een mooie baai met hoge rotsen aan beide zijden. Ons hotel lag op een mooie locatie: net buiten de stad aan zee (bovenop een heuvel).

Voor woensdag en donderdag hadden we Bilbao op t programma staan. Woensdag hebben we van t mooie weer gebruik gemaakt door de stad te verkennen en een beetje te shoppen. Donderdag regende het dus zijn we naar het beroemde Guggenheim museum gegaan, een indrukwekkend gebouw en de kunst was voor de verandering boeiend. In deze stad hebben we ook kennis gemaakt met "pintxos": een Baskische tapas... heerlijk!

Vrijdag gingen we naar onze laatste locatie: een hotelletje in San Miguel de Aras (zo'n 50km vanaf Santander). Hier verbleven we in een oude villa dat omgebouwd was tot hotel, erg mooie omgeving en aardige mensen. Hier hebben we wat rondgewandeld, een waterval bezocht en een rondleiding in een grot gehad. Zondag zat de vakantie erop en zijn we naar Barcelona teruggereden, de week ging veel te snel!

Oh ja, de volgende keer huren we geen Fiat Panda meer.

Ladies and gentlemen, we (almost) got him

Dus ik was aan het chillen met m'n makker Vlaskamp (foto), ff lunchen in de stad, rondje lopen.. begint er ineens een mevrouw te gillen. Vrouw wordt omver getrokken aan haar ketting, die breekt, en ik zie een jongeman met migratieachtergrond met de ketting weglopen. En rennen dat 'ie kan!

Door dat gegil was iedereen in het smalle straatje alert (en agressief): De eerste jongeman die hij tegenkwam schopte hard tegen z'n benen, maar hij rende door. Toen kwam de brede man. Deze wachtte hem op als een judoka, maar werd gewoon omver geduwd. De jongen was even uit balans maar vervolgde zijn weg.

In al dat geweld was ik Vlaskamp kwijtgeraakt. Zou hij er achteraan gegaan aan zijn? Als keeper, niet-danser en fervente bier-met-bratwurst connaisseur was dat uitgesloten. Na even zoeken, de verontwaardiging van de mensen bekeken, en verzekerd dat mijn tas nog vol zat, ben ik toen maar richting huis gelopen.

En daar kwam ineens onze held aanlopen.. "Ik had 'm op zo'n stukje na te pakken".. Dampend van 't zweet en ogen alsof 'ie aan de coke had gezeten. Helaas pindakaas dus. Gelukkig had een oude Spanjaard de ketting al uit de handen van deze delinquent geslagen en de vrouw haar bezitting dus weer terug.

Zelf was ik te laf of niet alert genoeg om de achtervolging in te zetten. Notoire niet-danser, cocktaildrinker en werkloze had ik 'm waarschijnlijk ook niet gehad helaas. Tevens had ik m'n ochtendjas nog aan en stond ik op het punt even te schijten.
- uw correspondent in Spanje -

Sant Joan en bezoek uit NL

Vorig weekend was een heerlijk lang weekend omdat iedereen vrijdag vrij had: die dag werd Sant Joan gevierd. Een feest dat eigenlijk al op de avond ervoor begint gezien het begin van de zomer gevierd word met de kortste nacht en de langste dag. Donderdagavond kwam ook Seema op bezoek, dus ze kon direct vanuit het vliegtuig het feest meevieren!

Donderdagavond hebben Jenny en Laurens gekookt voor ons (Jenny had ook 2 vriendinnen bij zich) dus toen Seema en ik thuis kwamen stond er een lekker maaltje klaar. Daarna zijn we naar t strand gegaan (waar iedereen uit Barcelona te vinden was) om cava te drinken en vuurwerk te kijken... een gezellige boel!

Vrijdag was een relax-dagje met een wandeling langs Arc de Triomf en Parc Ciutadella richting strand.
Zaterdag was een wat actievere dag met een bezoek aan de Sagrada Familia (dit keer ben ik ook met de lift omhoog gegaan, de torens kon je verkennen door middel van wenteltrappen), shoppen en we zijn ook nog naar Casa Mila geweest (een van de Gaudi huizen op Passeig de Gracia). Met wat terrasjes, ijsjes en lekker eten tussendoor was t een soort mini vakantie :-) Erg gezellig!

Zondag ging Seema weer terug naar Nederland, maar Lau en ik zijn nog even naar t strand geweest om nog even te relaxen.

Gisteravond/vannacht zijn we naar de Montjuïc de Nit geweest: op de Olympische berg Montjuïc waren verschillende podia van muziek en dans (gratis!) te vinden. Voor die tijd hebben we bij een Ethiopisch restaurant gegeten, je kunt er grappen over maken, maar t was goed te eten!

Verjaardag Laurens

Dit weekend was mijn betere helft jarig: 31 (virtuele) kaarsjes op de taart voor Lau! Het grappige is is dat Lau altijd weinig aandacht besteedt aan zijn verjaardag, maar als t eenmaal zo ver is dan vindt hij t stiekem best leuk en zet dit gretig in als reden om niets te hoeven doen en lekker te gaan eten en drinken (goh wat vervelend ;-) ).

Vrijdagavond werd onverwachts zijn verjaardag al gevierd toen we na werktijd (samen met mijn collega's) nog even wat gingen drinken in de Rembrandt Bar (ja inderdaad een Nederlandse bar). Achter Laurens' rug om werd er iets feestelijks in elkaar gedraaid (lees: een cocktail met toeters en bellen) en om 12 uur stond Laurens (samen met een andere jarige jop) op de tafel om door de hele bar toegezongen te worden.

Zaterdag zijn we naar een winkelcentrum gegaan om te shoppen gezien Laurens nieuwe t-shirts en een broek nodig had; hij is helemaal geslaagd. Ook ik had geen moeite om wat leuks te vinden :-)

Zaterdagavond gingen we naar La Paradeta, een visrestaurant waar je bij binnenkomst je vis vers uitkiest (de kreeft leeft nog) in een soort viskraam en deze wordt dan voor je bereid. Je tafelnummer wordt opgeroepen als je eten klaar is zodat je deze kunt komen afhalen. Om het te proberen hebben we ook maar die kreeft genomen (lekker decadent!), maar ik moet zeggen dat het t geld niet echt waard is... de gamba's zijn veel lekkerder en minder duur (we blijven wel Hollanders) en dat openbreken van t beest is geen charmante bezigheid. Naderhand zijn we nog even naar een bar gegaan voor een Guinness en een mojito con fresa (mojito met aardbei). Bij thuiskomst hebben we nog een film gekeken en een slaapmutsje gedronken.

Vandaag zijn we naar het Joan Miró museum geweest (klik hier voor de Wiki pagina) op de Olympische berg  Montjuic. Ook hebben we nog even rondgewandeld in een park vlakbij het museum, een heerlijk dagje! Wat t weekend nog leuker maakt is dat het weekend na vandaag nog niet afgelopen is...

Mooi weer, voetbal, dans en mojito's con fresa

Het is zondagavond en hiermee loopt een heel gezellig en leuk weekend (helaas) ten einde. Mijn oud-collega's Sonja, Marije en Carolien (www.greenorange.com) waren te gast en vanaf vrijdag heb ik ze laten zien waar ik woon en leef.

Nadat ik ze vrijdagmiddag van t vliegveld had gehaald en ze bij mij thuis een rondleiding had gegeven zijn we richting Camp Nou gegaan; een bus met de Barça spelers maakten een ronde door de wijk vlakbij t stadion om zo hun overwinning te vieren samen met de fans. Daarna zijn we naar een Jazz bar gegaan waar live flamenco muziek en dans te horen en te zien was.

Zaterdag was een zonovergoten dag met een bezoek aan de Sagrada Familia, Arc de Triomf, Park Ciutadella (met 30.000 mensen die aan het protesteren waren), het strand, lunchen met Paella en shoppen in het centrum. Het avondprogramma werd helaas wat in de war geschopt door een flinke plensbui, maar we hebben in Gotico een leuk restaurantje gevonden om weer even bij te tanken. Daarna zijn we naar een barretje in El Born geweest waar we onszelf op Mojito's met aardbei hebben getrakteerd!

Zondag was de zon weer terug en zijn we nog even naar Park Güell geweest. Daarna was het al weer tijd om de dames naar de trein te brengen die ze naar t vliegveld bracht... het weekend is echt omgevlogen! Daarna ben ik nog even met Laurens en Martijn naar bar Foc geweest om de wedstrijd Ajax-Twente te kijken, maar de uitslag hiervan kon de pret bij mij niet drukken :-)

Barcelona... Pickpocket capital of the world

Ik was van plan een leuk stukje te schrijven over het bezoek van de ouders, oom+tante en broer+vriendin van Laurens, maar afgelopen weekend is me iets overkomen wat helaas meer indruk op me heeft gemaakt. Mijn portomonee is gerold in Barcelona en ik ben niet de enige.

Zaterdag zou een leuke dag worden waarbij ik gezellig een middagje zou gaan shoppen met Priscilla terwijl Laurens en Erik aan het voetballen waren. We hadden al een paar leuke boetiekjes gehad en op een gegeven moment begaven we ons in de grote winkelstraten. In de Blanco winkel (waar het niet eens druk was) heeft iemand t voor elkaar gekregen mijn tas open te maken en mijn portemonnee eruit te halen zonder dat ik er maar iets van merkte. Ik schrok enorm toen ik ineens merkte dat mijn tas licht was (ik had alleen een portemonnee en telefoon bij me) en dat de rits open stond... ik waarschuwde het winkelpersoneel maar die haalden alleen hun schouders op.... Pris en ik hebben nog een aantal mensen aangesproken die bij ons in de buurt stonden in de winkel, we konden niets vinden in hun tas.

Ook al hadden we de juiste persoon aangesproken dan hadden we de portemonnee niet gevonden gezien ze t geld er vaak snel uithalen en de rest weggooien. De bankpasjes zijn vaak bewijs als ze dan toch opgepakt worden en dat risico lopen ze liever niet.

Vandaag ben ik terug gegaan naar de winkel om te klagen over de manier waarop ze met een dergelijke situatie zijn omgegaan. Op het moment dat ik aangaf wie ik was en wat er gebeurd was liep de medewerker naar een kast achter de kassa en haalde daar een zak vol portemonnees, paspoorten en andere documenten uit....! Mijn portemonnee zat er tussen, maar mijn geld en metrokaart waren natuurlijk weg. Gelukkig heb ik mijn rijbewijs terug en een aantal pasjes, maar de meeste had ik al geblokkeerd en een nieuwe aangevraagd.

Voor de gein heb ik wat zitten googlen over dit onderwerp. Het schijnt dat t steeds erger wordt wat betreft berovingen in Barcelona, niet alleen in frequentie maar ook het gebied breidt zich steeds verder uit. De politie kan niks doen: worden ze toch betrapt en opgepakt dan staan ze vaak dezelfde dag al weer op straat om verder te gaan met het stelen en beroven. Toeristen zijn natuurlijk het makkelijkste doelwit, maar ook steeds meer inwoners van Barcelona worden t slachtoffer en mensen worden steeds bozer en gefrustreerder.

Er is zelf een Facebook "fan pagina" aangemaakt waar mensen hun verhalen over berovingen in Barcelona kunnen delen: I know someone who got robbed in Barcelona. De website van t initiatief vindt je hier: http://www.robbedinbarcelona.com/

Wees gerust: mensen die langskomen zal ik in ieder geval een snelcursus "Herken de dief" geven.

Salut!

Gisteren (zaterdag 9 april) zijn we met een hele groep naar wijnhuis Freixenet geweest. Eerst was t plan dat ik samen met Jenny zou gaan, maar nadat haar bezoek uit Duitsland ook meeging en er meer geïnteresseerden waren vanuit Jenny's taalschool gingen we uitiendelijk met 12 mensen op pad. Een multicultureel gezelschap: Nederlander, Duitsers, Zweden en Zuid Koreanen.

Per trein vertrokken we vanaf Plaza Catalunya naar het plaatsje Sant Sadurni d'Anoia. Het weer wat we erbij hadden was super en eigenlijk was het jammer om ergens naar binnen te gaan.

Het complex heeft een nieuw en oud gedeelte, natuurlijk is het oude gedeelte het leukst om te bezoeken: opslag van oude vaten en stoffige flessen in donkere kelders. Tijdens de rondleiding kregen we alle ins en outs van het familiebedrijf en het product te horen, maar het beste is natuurlijk het laatste onderdeel: het proeven :-)

Met alcohol in onze benen zijn we naar t centrum van t plaatsje gelopen en hebben op een terrasje genoten van Bocadillo's (belegd stokbrood) en Patatas Bravas.

Alle buitenlanders bij elkaar...

Gisteren zijn Laurens en ik samen met collega's van mij (en daar weer Nederlandse vrienden van) naar een Nederlandse cabaretvoorstelling geweest. Lekker ouderwets lachen met cabaretier Roué Verveer.

Met een paar Nederlanders bij elkaar merk je het niet zo, maar als je je ineens in een zaal vol Nederlanders in het buitenland bevindt (wat je daar niet gewend bent) dan zie je pas wat voor een eigenaardig volkje we eigenlijk zijn.

Allereerst is t grappig om te zien hoe "de Nederlander" arriveert. Ik stond bij de ingang op Laurens te wachten (Lau was "fashionably late" :-) ) en in de tussentijd merkte ik dat er steeds meer mensen naar binnen gingen waarbij ik geen enkele tijfel had over of ze wel of niet Nederlands waren (vooral als ze op de fiets aankomen). Ik zie er ook Hollands uit, en schijnbaar schept dit een band als je in het buitenland bent: ik werd dan ook begroet in t Nederlands en deed vrolijk mee.

Eenmaal binnen is er overal opgewekt gekwetter te horen, het lijkt alsof iedereen staat te popelen om te weten te komen wie hier wat doet en waarom en wat we allemaal vinden van t land en de mensen. Even met je "eigen soort" praten is dan gewoon prettig. De gastvrouw- en heer van de avond had dan ook moeite om de zaal stil te krijgen :-) Ook het type Nederlander dat ik gisteravond zag is ook te herkennen: slimme zelfverzekerde en ietwat Bourgondische types waartoe ik mijzelf graag reken!

Hoempa hoempa hoempa Tetedèèèè

Hoewel Carnaval ook in Spanje gevierd wordt ben ik afgelopen donderdag naar NL gevlogen om ouderwets gezellig carnaval te vieren in Twente, en gezellig was het!!

Dit keer vloog ik op Weeze en vanuit daar met een shuttle naar station Nijmegen. Helaas verliep het treinreizen niet geheel vlekkeloos waardoor ik twee uur later dan gepland in Enschede aankwam.(ben ik het al verleerd?) Dit mocht de pret niet drukken want ik werd met open armen ontvangen door Seema (en René en Anika). De tijd vloog voorbij en voor ik t wist was t al vrijdag lunchtijd en stond de volgende afspraak al weer op de agenda: naar paps en mams in Borne. Bij aankomst zijn we meteen even wezen kijken bij t nieuwe huis van m'n broer en zijn vriendin, daar werd hard geklust! Bij mijn ouders thuis heb ik me verkleed en ben toen richting Oldenzaal gegaan, grappig en fijn te zien hoe GO al weer gegroeid is en hoe goed het gaat!

Nadat we een bodempje chinees tot ons hadden genomen ging het bonte gezelschap richting Markt 19 in Oldenzaal. Een paar biertjes later en t was al weer tijd voor de taxi richting Tubbergen waar de alom bekende verlichte optocht plaatsvond. We doken Café Fox in en hebben ons daar de hele avond goed vermaakt. Ook leuk om oude gezichten weer tegen te komen!

Zaterdag overdag heb ik geholpen bij t huis van m'n broer en s'avonds lekker voor de buis naar Nederlandse programma's kijken. Biefstuk en patat als avondeten! Zondag was t al weer tijd om naar BCN te vliegen, het weekend is echt omgevlogen = dus een heel leuk weekend geweest :-)

Churros: Een soort lange oliebol

Gisteren heb ik voor t eerst churros geproeft: een soort oliebol achtige deeg dat gefrituurd wordt in lange repen en vervolgens in stukken gesneden wordt. Deze kun je eten met suiker of met chocolade; jammie!

Hiernaast zie je hoe dit opgediend wordt. De chocoladesaus (in het kopje) smaakt wel anders (lees: minder lekker) dan de chocoladesaus die ik ken, dus ik heb t bij suiker gehouden. En met die suiker erbij lijkt het zo net of je oliebollen aan het eten bent.

Erg lekker spul dus, kan t iedereen aanraden!

Deel 2 tips en trucs: wat je in Barca moet regelen

Een tijdje terug heb ik geschreven over alles wat je moet regelen als je uit Nederland vertrekt. Dan volgt nu het logische tweede deel: wat je moet regelen als je hier bent. De belangrijkste dingen  zijn:

• NIE (soort identificatie document)
• Spaans mobiel nummer
• Huren van een onderkomen
• Sofinummer aanvragen
• Bankrekening openen
• Inboedel (en WA) verzekering
• Belasting

NIE
Een identificatiemiddel wat je vrijwel overal nodig hebt is een NIE (Número d'identificació d'estranger). Haal het meest recente/juiste formulier op bij het politiebureau op Carrer de Balmes 189. Maak ook een kopie van je paspoort. Om hem in te dienen moet je

Calçotada

Gisteren heb ik kennisgemaakt met een traditioneel Catalaans "hoogstandje": Calçotada. Even een korte uitleg: een calçot is een soort hele grote bosui (of een kleine prei, t is maar hoe je t bekijkt) en deze worden geroosterd in een barbeque. Je eet ze door eerst het buitenste laagje eraf te trekken want deze is zwart van de houtskool. Vervolgens dip je het hele witte deel van de ui in de saus (zonder deze saus is het denk ik niks aan om ze te eten), deze saus heet romesco saus. De manier waarop de de ui dan eet komt bekend voor; je eet de ui zoals je ook een haring hapt.

Cruciaal detail: draag een slabbertje!

Het uitzicht was trouwens ook niet onprettig, vanaf het restaurant op tibidabo hadden we (ik en mijn collega's) uitzicht over de stad en  t zonnetje scheen heerlijk. Na het eten namen we een semi-alternatieve route de berg af. Halverwege de berg hebben we een taxi genomen en zijn we de kroeg ingedoken. Een erg gezellig teamuitje!

Besuch aus Deutschland

Sinds vorige week hebben we een huisgenootje: Jenny. Ze komt uit Duitsland (Berlijn) en zat bij ons in de Spaanse les (zie eerder bericht). Ze wil graag au-pair worden en heeft voor een maand een slaapplek nodig zodat ze een familie kan zoeken, daarom woon ze nu tijdelijk bij ons. Een super aardige en sociale meid!

Afgelopen vrijdag heb ik ook mijn eerste feestje bij Vistaprint gehad, het thema was Moonlight Masquerade. Eerst een diner voor de werknemers en daarna een feest waar ook de aanhang welkom was. Natuurlijk kwam iedereen gekleed in het thema: een hoedje of een masker.
Het eten was heerlijk en na de gebruikelijke speech was het tijd voor dans-moves en drank...want alle drankjes waren gratis (ook de mojito's!). Het feest was erg gezellig, ook leuk om ieders aanhang te ontmoeten. De dag erna was weer zwaar, maar na een middagje sausen in het nieuwe appartement van Martijn en Cristina ging het alweer een stuk beter.

Nieuwe job

De tijd van veel eten, drinken, slapen en feesten is voorbij, het gewone leven pakken we weer op. Het nieuwe jaar voor mij ziet er wel iets anders uit; ik heb een baan!! Maandag 3 januari had ik mijn eerste dag bij Vistaprint, spannend en erg leuk! Voor het Benelux team ga ik me bezighouden met email marketing, een mooie uitdaging en ik heb leuke collega's in t team!

Drie Koningen
Wel jammer was dat ik de eerste week meteen een griepje te pakken had (zere keel en verkouden) maar gelukkig hadden we donderdag een vrije dag dus kon ik een beetje uitzieken. Donderdag was het namelijk Drie Koningen in Spanje (Tres Reyes) en deze feestdag is voor Spanje wat Sinterklaas voor Nederland is. Terwijl de kids zich op de kadootjes richten hebben de volwassenen iets dat  "roscón" heet: een soort ronde banketkrans met daarin verstopt een boon of poppetje (zie ook afbeelding). De traditie is dat degene die de boon/het poppetje in zijn stuk krans heeft de krans moet betalen. (maar dat doen de schrale Spanjaarden dus nooit)

Rabajas
De dag na Drie Koningen is het feest voor de shopliefhebbers: de "rabajas" gaat dan namelijk van start. Tot en met eind februari houden alle winkels opruiming en iedereen komt er masaal op af. (pap, dit is zeker niks voor jou met je paskamer-syndroom) Kijk niet op als je voor zowel de paskamers als de kassa lang in de rij moet staan. Ik ben zelf natuurlijk wel even geweest, een koopje scoren doet je gewoon goed! :-)